تجدید عهد

خفه شوید آقا!
شما هم ساکت باشید خانم!
- فقط چند ثانیه -
و فریاد کودکان گرسنه ی جهان را بشنوید
وقتی که ناز پروردگان شما
ویتامین های اضافه را استفراغ می کنند
و بانگ " ادعا " هایتان
گوش فلک را کر می کند
خفه شوید اقا!
و شما هم چند ثانیه
- فقط چند ثانیه -
زبان به دهان بگیرید خانم!
و بگذارید صدا به صدا برسد
و صدای " عاطفه " ها
فریاد " زهرا " ها
و وحشت " کبرا " ها
در هیاهوی " حقوق بشر " تا ن
گم نشود
و دم به ساعت
با من " شرط بلاغ " نگوئید
و نامه های فدایت شوم
اندر فواید" تجدید نظر " ننویسید.
*******
" نظر " چه می داند چیست؟
نفسش در نمی آید
نبضش به سختی می زند
دریچه های قلب اش بسته است
نان ندارد
کار ندارد
خانه ندارد
خون می فروشد
بچه " تو دلی " می فروشد
زن می فروشد
خودش را می فروشد
***
گرسنگی " نظر " نیست
تشنگی " نظر " نیست
بیکاری " نظر " نیست
بیماری " نظر " نیست
در به دری " نظر " نیست
مرگ کودکان " نظر " نیست
فطع دست و زبان " نظر " نیست
سنگسار زنان " نظر " نیست
عریانی آن حقیقتی ست
که شما
- دبنگان بی بو و خاصیت
و حقیران ارزان فروش
با عینک سود و زیان
می بینید
و بر آن دیده فرو می بندید
نه،
من هنوز
آردم را نبیخته ام
و الک ام را نیاویخته ام

اگر " بوش " آقای جهان شود
اگر " پاپ " دست همه ی ملا ها را ببوسد
اگر " شما " تخم همه ی " بالائی " ها را دستمال کنید
اگر " چاوز " انشاالله گویان
کون " احمدی نژاد " را بلیسد
و حتا
اگر " مارکس " از گور خویش بر خیزد
و فرمان آتش بس دهد
من تجدید نظر نمی کنم
من
از همین جا
از راهروهای تنهائی ام
و از تاریک ترین نقطه ی تبعیدم
با همه ی پا برهنگان
با همه ی گرسنگان
با همه ی آوارگان
با همه ی تن فروشان
با همه ی مادران
و با زنان
با زنان
و با زنان
تجدید عهد می کنم
که تا در بر این پاشنه می چرخد
در نگاهم به جهان
" تجدید نظر " نکنم

پائیز دو هزار و شش - استکهلم
mina.assadi@yahoo.com

به دشمن .......

اگر به مرگ من

امید بسته ای،
تا نهایت نشاندنت به خاک؛
زندگانی ام
دراز باد!

بر چهار سوی باغ آرزوی من؛
هر چه در،
دریچه،
باز باد!

بیرق امید و شادمانی ام،
با نسیم درک زندگی
در اهتزاز باد!

گر فنای من امید توست،
تا نهایت نشاندنت به خاک،
زندگانی ام دراز باد!

نوامبر 1982

مینا اسدی

از دفتر شعر "از میان گمشده ها"